vrijdag 25 mei 2018

Let's go bananas #megan blue fabrics #tricot #ikatee #Marieke #playsuit



"De bananen", zei ze vastberaden toen ik haar liet kiezen uit wel meer dan 300 Megan blue fabrics op het net. In geen tijd had ze haar keuze gemaakt en ging ze compleet 'bananas' voor het prachtige lichtgroene stofje met fruitige gele accentjes. Dat één van haar beste vriendinnetjes wel eens "Annie Banannie" genoemd wordt, zit hier zeker voor iets tussen.


Op het idee voor een geschikt patroontje voor dit stofje hoefde ik niet lang te broeden. Het Trio Marieke patroon van Ikatee (dat zowel een jurkje, play- als jumpsuitversie voorziet) stond al geruime tijd helemaal bovenaan mijn sewing list en hiervoor leek het bananenstofje me echt de geknipte stof. Het enige mankement aan dit hele naaiproject is de uitgebreide puzzel die je moet maken van dit pdf-patroon vooraleer je uit de startblokken kan schieten. Voordeel is dan wel weer dat je het patroon per leeftijd kan afprinten. Ik printte de 9 jaar uit voor mijn 9-jarige dochter en deze zit perfect op maat!

Het patroon biedt je de mogelijkheid om op diverse plaatsen frulletjes toe te voegen maar mijn jongste dochter ging voor de basis playsuitversie zonder enig tierlantijntje. Beslist geen frullekes voor haar. Op zich was ik wel blij dat ze mij dit prutswerkje bespaarde maar wou toch een extraatje toevoegen door een gele paspelband te verwerken in zowel de neklijn als de zakjes. De playsuit was net op tijd klaar toen ons land de zomerse temperaturen omarmde en werd dan ook meteen aangetrokken van zodra het werkstuk vanonder de machine rolde.


Ik zag deze playsuit in naailand voornamelijk voorbijkomen in katoenen stofjes maar zoals je ziet is een tricotstofje ook haalbaar.  Ik ben er zelfs van overtuigd dat het door deze stofkeuze veel vaker de kast zal uitkomen aangezien de rekbaarheid zorgt voor extra draagcomfort en daardoor extra play- maar ook relaxproof is, zoals je ziet;-).





zondag 15 april 2018

Een Odette van hals tot knie #Odettejurk #lamaisonvictor

Odette is populair en dat hebben we in naailand geweten. Naast Aster moet Odette wel het meest gefabriceerde patroon zijn uit La maison victor. Wat de succesfactor precies bepaalt, weet ik niet.  Wat ik wel weet, is dat ook ik zwichtte... zowel voor Aster als Odette.



Ik maakte de voorbije winter al een flanellen versie van het Odettepatroon en hoewel de top meermaals de kast uitkwam, raakte ze nooit voor de lens. Hoog tijd dus voor een zomerse versie maar dan eentje waarmee je van hals tot knie gekleed bent en dus slechts met één kledingstuk de deur uit kan. In de zomer verkies ik nl. jurkjes, geen gedoe met een zoektocht naar een bijpassende rok, broek of shirt.


Hoewel ik het al eerder deed - een top ombouwen tot een jurk (zoals hier en hier) - was ik niet de eerste die Odette dit lot liet ondergaan. Haar prachtige versie van de Odettejurk is jullie ongetwijfeld niet ontgaan.


Ik transformeerde de top in dit geval tot een kleedje door het patroon in eerste instantie een heel stuk te verlengen en vervolgens flink te versmallen in de taille zodat de jurk mooi aansluit. Om dezelfde reden liet ik de jurk onderaan ietwat naar binnen lopen. De halsboord liet ik achterwege en verving ik door een beleg om de halsuitsnijding wat dieper te maken. De mouwtjes liet ik onaangeroerd.


Voor mijn projectje koos ik voor de drawing tricot emerald marine van Megan blue fabrics, een stofje die de twee kleuren - groen en blauw - verenigt die het meeste vertegenwoordigd zijn in mijn kleerkast. Megan blue fabrics heeft een prachtige en uitgebreide collectie die je o.a. hier terug kan vinden. Mijn meisjes hebben alvast hun keuze gemaakt voor een zomerse outfit!




maandag 9 april 2018

Vijgen na Pasen #nieuwjaarsjurk #villapaita #Ilovesweaters

Naaien is één ding,  er foto's van trekken en er vervolgens nog eens een blogbericht aan wijden is andere koek... Heel wat naaiprojectjes staan hier ten huize Madelief dan ook nog in de wachtrij om het levenlicht te zien op de blog.


In deze periode wil ik de uitdrukking 'vijgen na Pasen' dan ook alle eer aan doen door schaamteloos op de proppen te komen met de nieuwjaarsjurk die ik enkele maanden geleden voor de jongste dochter maakte. Grootse plannen had ik toen! Het plaatje zat helemaal in mijn hoofd: de 3 vrouwen hier in huis zouden voor de overgang van oud naar nieuw allen gehuld worden in velvet; mixen en matchen zouden we doen! Dit was helaas buiten de plannen gerekend van onze aannemer die besloot - die mannen komen echt wanneer je ze absoluut niet verwacht - dat de steeds uitgestelde plakwerken hier in huis voor, tijdens en na de kerstdagen zouden plaatsvinden. In plaats van genaaid, werd hier dus gekampeerd en bijgevolg verdween de naaimachine letterlijk en figuurlijk enkele weken onder het stof.


Mijn plaatje lag aan diggelen en mixen en matchen deden we allerminst. Enkel de jongste dochter slaagde erin om op de valreep aan de haal te gaan met een presto nieuwjaarsjurk.


Je zal het patroon er misschien niet meteen in herkennen maar voor de jurk gebruikte ik de 'villapaita' sweater uit het boek 'I love sweaters' die ik verlengde tot een jurk. Dankzij de prachtige velvet- en paillettenstof -  die ik vond bij Stoffen van Leuven - en de ingekorte mouwtjes waarin ik een elastiekje verwerkte, veranderde een doodgewone trui in een feestelijke jurk.


In haar eentje blonk ze - letterlijk en figuurlijk - op het nieuwjaarsfeest. Wie weet kunnen we het plaatje volgend jaar vervolledigen (als de schilder dan uiteraard niet op hetzelfde idee komt als de stukadoor ;-))

dinsdag 30 januari 2018

Een aaibare Fenna & Kirsty #Suède #Lamaisonvictor #Fennatrui #Kirstyskirt #casualchic

'Fenna' trok onmiddellijk mijn aandacht toen de nieuwe La Maison Victor in de bus viel . De eindeloze combinatiemogelijkheden die deze trui biedt, zijn werkelijk een verrukking voor het creatieve brein maar net zo goed een kwelling voor mensen die gevoelig zijn aan keuzestress ;-).


Hoewel ik niet vies ben van experimenteren, werd ik niet omvergeblazen door de gekozen combinaties in het tijdschrift die, naar mijn mening, een bundeling zijn van teveel texturen en kleuren. Maar goed, over smaak en kleur valt niet te twisten. Ik wou het alleszins zelf wat rustiger houden en trok naar Stoffen Van Leuven in Wichelen in de hoop dat daar de stofjes in elkaar zouden vallen voor mijn gedroomde Fenna. Ik had geen hoge verwachtingen want meestal vind ik niet dat wat ik in mijn hoofd had bedacht, maar deze keer zat het helemaal mee... Als bij wonder zag ik de kleuren die ik voor ogen had mooi naast elkaar liggen in de rayon van de suèdestoffen. Wat was ik blij dat de eeuwige twijfelaar in mij deze keer niet de kans kreeg om de kop op te steken. Blij als een kind wandelde ik buiten met slechts twee stofjes aangezien de stoffen bruikbaar zijn aan beide kanten. Op deze manier krijg je verschillende tinten en texturen die toch bij elkaar passen. Bovendien heeft de suéde een hoge aaibaarheidsfactor en is het een plezier om het op je huid te voelen.


Oneindig veel goesting had ik erin en ik ging nog dezelfde dag aan de slag met de stoffen en alles liep opnieuw zoals ik het gedroomd had... NOT! De twijfelaar had me dan wel rust gegund, maar de perfectionist en de ongeduldigaard kwamen roet in het eten gooien. De nauwkeurigheid die je aan de dag moet leggen om de hoeken in optima forma in elkaar te krijgen, waren een marteling voor mijn perfectionistische geest en een aanslag op mijn tijdsbestek. Ik kan je vertellen dat ik het achterpand tweemaal opnieuw in elkaar zette vooraleer ik helemaal tevreden was.




Eenmaal het gepuzzel met de hoeken achter de rug was, verliep alles opnieuw vlekkeloos. Ik deed slechts 2 kleine aanpassingen aan het patroon: ik verlengde de trui met 2 centimer (volgende keer zou ik er 4 van maken) en ik versmalde de halsuitsnijding omdat de trui anders de neiging heeft om open te staan. Hoewel ik oorspronkelijk van plan was een halsboord toe te voegen, hield ik me toch aan het voorgeschreven beleg gezien de beperkte rekbaarheid van mijn stof. Ik stikte het beleg wel door omdat ik een hartsgrondige hekel heb aan belegdelen die ook de buitenwereld willen zien. Het voordeel van het stiksel is dat het de illusie wekt dat ik wel met een halsboord werkte.


De laatste hand legde ik aan dit project in de naailes en daar kwam iemand met het idee op de proppen dat een rokje in de bruine stof van mijn trui wel leuk zou zijn om het geheel af te maken. De woorden van mijn naaicollega waren nog niet koud toen ik al opnieuw bij Van Leuven aan de kassa stond om de laatse 60 cm die nog voorradig was, af te rekenen. Ik koos voor de  Kirsty rok van La maison victor - een rok die ik al eens eerder maakte maar mijn blog nog niet bereikte - maar kortte hem deze keer een flink stuk in om een sportievere look te creeëren. Het is een rokje dat op minder dan een uur in elkaar zit en het was mooi meegenomen dat ik voor dit laatste krapje stof slechts 8 euro betaalde... Het kan een mens (soms) toch meezitten hé ;-)











dinsdag 19 december 2017

Happy birthday Mom! #eensjakosjbegot#versaversa #k-bas#kurkleer #mijndesignertas

Terloops vroeg ik haar wat ze wenste voor haar verjaardag. Ik luisterde maar met een half oor want steeds weer luidt het antwoord dat ze helemaal niks hoeft waarop mijn zus en ik dan maar besluiten om een restobon te halen. Het is namelijk niet omdat de mama dagelijks de lekkerste gerechten uit haar potten en pannen tovert dat ze zelf niet graag culinair in de watten wordt gelegd.

Deze keer verliep het anders en verbaasde ze met: "een sjakosj!" - een sjakosj ?!? - "Ja, een handgemaakt exemplaar, zo eentje waar zowel mijn roman als I-pad in past zodat ik ze kan meenemen op reis." - Is that all ?!? - 
Het angstzweet brak me al uit vooraleer ik aan het verjaardagscadeau begon maar of je nu vijf of vijfendertig (+2) bent, een moeder wil je niet teleurstellen.


Het motto van Pippi Langkous indachtig - Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan -  verdiepte ik mij in de wondere wereld van de handgemaakte handtas; in dit geval de Versa Versa uit mijn designertas. Deze tas leek me gezien de afmetingen (28 x 22 x 7 cm) perfect te beantwoorden aan de eisen van mijn speciale klant en ziet er bovendien nog leuk uit ook.


Ik liet haar snuisteren op de site van k-bas en ze kwam uit bij het croco zilveren kurkleer want deze stof zou perfect passen bij de schoenen die ze zou meenemen naar het zonnige zuiden. Ik wou haar nog overtuigen om contrast aan te brengen door de flap in naturel croco kurkleer uit te voeren but she made up her mind. Een volledig zilveren crocokurkleer k-bas zou het worden!
Dankzij het uniek design van de tas is geen man overboord want de afneembare flap zorgt ervoor dat je steeds een nieuwe flap kan aanritsen wanneer je moeder het maar in haar hoofd haalt ;-). Dit maakt deze tas extra speciaal en zorgt ervoor dat je naar hartelust kan mixen en matchen. Ideaal voor mensen met een uitgebreide garderobe. Helaas ben ik een fotootje vergeten te nemen van de achterzijde van de handtas om te bewijzen dat ik wel degelijk de moeite nam om er een rits in te zetten.



So far, so good... Nu moest ik die sjakosj nog in elkaar krijgen en al het juiste materiaal verzamelen. Gelukkig stond Mieke van k-bas (dé webshop voor tassenmateriaal) me met raad en daad bij. Via de handige chatfunctie op haar site biedt ze je de EHBhandtassen (en nog zoveel meer) want wist ik veel wat holnieten, skischoenlussen, zeilringen, ... zijn en wat deze termen in hemelsnaam te maken hebben met een handtas! Daarnaast deed ik zelf ook nog wat opzoekwerk naar hoe je bijvoorbeeld een magneet mooi bevestigt en hoe je probleemloos  rivetten (of holnieten) aanbrengt in een tas.
Die 'bijscholingen' en tips & tricks van Mieke hebben me uiteindelijk probleemloos door mijn project geloodst.


Uiteindelijk koos ik voor de holnieten (rivetten) en niet voor de skischoenlussen of tassenklemmen om de schouderriem aan de tas te bevestigen. Voor het hengsel baseerde ik me trouwens niet op de beschrijving uit het boek "mijn designertas" maar nam ik mijn eigen handtas als rolmodel. Ik knipte vier lange stroken van +/- 60 cm en lijmde ze twee aan twee op elkaar om ze vervolgens nog eens door te stikken langs de zijlijn. Met de gaatjesknipper maakte ik een 5-tal gaatjes zodat mijn moeder zelf de lengte kan beslissen van de riem.


Apetrots was ik toen de tas helemaal voltooid was. Een dankwoord is hier dus meer dan op zijn plaats: "Bedankt, mam,  om mij nu nog steeds uit te dagen en me mijn grenzen te laten verleggen. ;-) Happy Birthday!"



Dit fotootje kreeg ik trouwens toegestuurd van de vakantieganger:








zondag 5 november 2017

Herfst...het liefste zou ik in mijn chocomelk kruipen of... in mijn Jasper sweater dress

Hoewel ik een echt mooi-weer-mens ben en dol ben op blote-benen-weer weet ik het elk jaar opnieuw te appreciëren wanneer je plots door het bos de bomen weer ziet.
Ik hou van de herfst. Niet van de regen of van de koude maar wel van de regen die tegen het raam tikt terwijl ik mijn tenen warm aan het haardvuur.
Ik hou van de blaadjes die van groen naar goud kleuren, van een terrasje in een flauwe novemberzon, de geur van bos in mijn neus. Een lekker warm bad en vervolgens met een boek en deken op de bank.
Herfst... Het gevoel dat je in een warme kop chocomelk wil kruipen... Je snapt wel wat ik bedoel.


Momenteel rijzen de sweaterjurken (net) als (de) paddestoelen uit de grond en ook daar hou ik van;  zowel van de paddestoelen als van de comfortabele cosy jurk waar je een seizoen lang wil in wonen.


Vorig jaar al printte, knipte en plakte ik het patroon van de Jasper sweater dress en verzette ik hemel en aarde om voldoende van de stof die ik op het oog had voor dit project te bemachtigen (met dank aan de stoffenkamer in Gent). Blijkbaar vond ik dit al arbeidsintensief genoeg want de jurk zelf kwam niet tot leven. Nu de sweaterdress in opmars is, kon ik mijn huzarenstukje van weleer niet langer negeren. 


Blij als een kind ben ik ermee en had ik geweten dat het knip- en plakwerk meer tijd in beslag nam dan het daadwerkelijk in elkaar zetten van de jurk, had ik nooit zolang gewacht.  Zowel de kraag als de zakjes verdienen vele hartjes... Ik denk dat ik meteen een tweede exemplaar in mekaar draai.



maandag 16 oktober 2017

mijmeren met candy #Indiansummer #candydress #LMV

Nazomer, oudewijvenzomer of Sint-Michielszomer... Wat mij betreft maakt de benaming weinig uit zolang die 'Indian summer' - de term die volgens mij het meeste tot de verbeelding spreekt - zijn intrede maar doet. Nog even de laatste zonnestralen vangen terwijl we de winter het allerliefst heel ver voor ons uit schoppen. Nu de zon beloofd heeft nog even in ons land te vertoeven, profiteer ik van de gelegenheid om nog een laatste zomernaaisel aan jullie te presenteren. De foto's doen me mijmeren over Italiaanse zomeravonden, late night barbecues, opwaaiende zomerjurken,...


De candy jurk van LMV, in feite een echte zomerjurk, werd ten huize Madelief vreemd genoeg tot voor deze zomer enkel in winterversies uitgevoerd waarvan slechts ééntje twee jaar geleden de blog bereikte. De toenmalige editie was niet bepaald a walk in the park, maar deze keer walste ik vlot door het project heen.


De junglestof - eveneens van LMV - was er eentje die al geruime tijd naar mij lag te knipogen vanuit mijn stoffenkast maar op één of andere manier was ze steeds te mooi om mijn schaar in te laten verdwalen. De dochter hakte de knoop gelukkig voor mij door toen ik haar liet snuisteren in mijn stoffenvoorraad. Net als vorige keer werkte ik de jurk - dus niet zoals wordt voorgeschreven - netjes af. Voor de gedubbelde mouwtjes gebruikte ik haar heldere uitleg.



Mijn missie bleek geslaagd... Het was het perfecte patroon in de juiste stof want het werd de meest gedragen zomerjurk van het voorbij jaar!